l i l i a

2011-06-13T23:52:00.000+04:00

Aseti ususuri arasdros vyofilvar.. Cxovrebashi pirvelad vigrzeni rom ar shemezlo da daxmareba mchirdeboda.. Zalian bevri tkivili mergo mashin roca yvelaze dzalian mchirdeboda gverdshi dgoma axlobeli adamianebis. Mashin roca axal sicocxles vatarebdi chemshi da mindoda mistvis vyofiliyavi kargad,misvis meketebina yvelaferi is rac argebda.ert rames mivxvdi,rodesac yvelaze metad gichirs mashin ar gigeben,rodesac yvelaze metad ginda moralurad tu fizikurad gverdshi dgoma mashin gtoveben.rodesac yvelaze dzalian ganicdi patara wvrilmansac ki da mgrznobiare xar usasrulod imitom rom shens pataras yvelaferi kargad qondes da es ar esmit,ar ainteresebt,ar gifrtxildebian,amaze meti mtkivneuli ar vici ra aris da aravis arasdros ar ganecados es.mxolod erts vxvdebi rom mova dro gavzlierdebi da mere agar damchirdeba aravis daxmareba magram ra ician adamianebma rom amit did codvas chadian da gmerti rogor ajildovebs mat vis gachirvebashi xels awvdis meore adamians.. Gmerto yvela orsul qals mieci mshvidi garemo da bednieri yofa.. Isini xom axali sicocxlis matareblebi arian da yvelaze satuti da faqizi arsebebi am qveynad..

2011-05-30T11:53:00.001+04:00

2011-05-30T11:34:00.000+04:00

Da gadavida is sxva gzaze miyurebs shisit ar dandobit ar gagebit ar mondomebit... Iqneb arc iyo iqneb ise mjeroda chemtvis iqneb am rtoebs me movabi aprilis feri Da isev misma civma qarma gafanta mtvershi... Gauqro feri surneleba moswyvita nebit...

---

2011-05-20T21:13:00.000+04:00

Arasodes ar mtovebs gmerti da misi madlobeli var uzomod,rom ara rwmena albad amden tkivils verc gavuzlebdi,yvelaze metad chemi angelozi mazlevs zalas da ufals dideba rom aset saswauls vatareb gulit.. Mxolod gatexili gulis ra shvelis namdvilad ar vici,sheizleba shewebeba tu gamteleba? Egec ar vici.. Mxolod is vici rom zalian mtkivneulia.. Magram zalasac mazlevs rom ufro metad gavzlierde da ar vidardo imaze razec azri ara aqvs.. Yvela adamians tavisi grznoba da goneba aqvs da tu is ver xvdeba da ver acnobierebs ras aketebs,es misi problemaa. Tumca gtkiva da ver xvdebi ratom ratom arian aseti gulcivebi aseti ugrznobebi da ase advilad toveben zvirfass rac ki cxovrebashi moipoves.. Magram zvirfass albad arc etmobian,upro sworad.. Znelia roca gjera adamianis da gRalatobs.. Roca ggonia rom uyvarxar da ibrzolebs shentvis bolomde.. Da ra ? Araferi, uzlureba,danebeba da advilad datmoba.. Sacodavi tvisebebi,romelsac ver veguebi da ver warmomidgenia chamoyalibebuli,zrdasruli adamiani ase damorchilebuli da vinmes gavlenis qvesh myofi. Uazrobaa es yvelaferi uazrobaaa da meti araferi..

2011-02-28T23:31:00.001+04:00

Cold

2010-11-05T23:15:00.005+04:00

UFALO YVELAFERI KARGAD IQNEBAA? KI...

ყოფნა ყველაფერში

2010-06-24T21:38:00.002+04:00

გავხდები: შენი რიგითი წუთი,
ყოველდღიური ნაცნობი, მოძმე.
სახლის წინ მდგარი სანაგვე ყუთი,
მტვრიანი ქუჩა, აპრილის მოწმე.

გავხდები: უცხო გამვლელი ძაღლით,
შენი ხელ-პირის დაბანა დილას,
სარეცხის ფრთებით გაშლილი სახლი,
სადილის კოვზი ან მაწვნის ქილა.

გავხდები; შენი მეზობლის წყევლა,
ცელქი ბავშვების დაჭრილი ბურთი,
პატარა ბიჭის დარჩენა მძევლად
და ჩამსხვრეული ფანჯრების ბუნტი.

გავხდები; შენი ერთგული ჩანთა,
სუნამოს ბოთლი, საფულე , მძივი,
კაცის შეხვედრა საყვარელ ქალთან
ან მოსეირნე ჭადრების მწკრივი.

გავხდები:წვიმა გაშლილი ქოლგა
და ქვაფენილის სველი ლაქები,
ღAმის პერანგი ან ძილში ბორგვა,
თავზე ხელების შემოლაგებით.

გავხდები: შენი გამოცვლა კაბის,
შიშველ სხეულზე მოცმული ფარდა,
აბაზანში ღრუბელი ქაფის
და უცხო ზურგის შექცევა ბართან.

გავხდები: შენი ყვავილი ქოთნის ,
ფანჯრის მტვრიანი, დახრილი რაფა,
წითელი ღვინის დაცლილი ბოთლი,
ან ჭურწლის გროვა, დამწვარი ტაფა.

გავხდები დილის პირველი ყავა,
და გაცრეცილი ბავშვობის ფოტო,
წარსული რომელიც გაგაიხდა ავად,
წვიმაში მაინც გადის და ლოთობს.

გავხდები: შენი მაგიდის წიგნი,
რომლისაც ხშირად ივიწყებ ავტორს,
ან თუნდაც შიში, თორმეტი წლის წინ
როცა მშობლები გტოვებდნენ მარტოს.

გავხდები: ყველა მუსიკის ჰანგი,
კლასიკა, ჯაზი ტანგო და როკი,
თუ გინდა თეთრი, თუ გინდა ზანგი,
თუ გინდა ჭრელი სარეცხის თოკი.

გავხდები:შენი თამბაქოს სუნი,
სავსე საფერფლე, ასანთის ღერი,
ნაფაზის რგოლი და შენისლული
ნიკოტინისგან ყვითელი ჭერი.

გავხდები: თოვა ცისა და ნუშის,
ღამის პროსპექტი დაცლილი სისხლით.
გინდა გავხდები, რაც იყო გუშინ?
ტკივილი, სევდა, სიბრაზე, ზიზღი...

ლაშარელას დაბადებისდღის მოლოცვა :))

2010-04-08T21:53:00.000+04:00

მონო დიალოგი

სახლში ეხლა მოვედი. თეტრში ვიყავი. არტხელოვნება. ხო სპექტაკლია ასეთი. ნუ რათქმაუნდა, თუ სპექტაკლია ე.ი. შესაბამისი პიესაც.

არაფეირ მერე კომპიუტერი ჩავრთე, ცოტა საქმე მაქვს მაგრამ ხო იცი ჩემი რიტუალი. უნდა შევამოწმო,ჯიმეილი, ფეისბუქი, RSS ბლოგის კომენტარებიდან და საკუთარი ეგო. მერე ვიძინებ.

რამ გამახსენა და როცა მთხოვა „რაღაი შენ დამაწყებინე ბლოგერობა მოდი და ჩემი ბლოგის დაბადების დღეზე რაიმე ბლოგერული დამიწერეო“... ა, ჰო...რასვამბობდი? ეგ რა შუაშია და როცა ეს მითხრათქო... არა რაა... ძან უნიჭოა ეს გოგო. ვინ გოგო და აი ეს „ნანუკა“..ხო, ხო „ნანუკას შოუს“ წამყვანი ნანუკა. რა კითხა ეხლა ვითომ? „ვინ გიყვარდაო“? არა ესეც მაგარია „არაო...მერე კიო...(ალბათ გაახსენდა ის ბიჭი რო უსმენდა)...მერე ისევ არაო (ალბათ მამამისიც რო უსმენდა ის გაახსენდა) და ბოლოს....როგორც არის მოკლედო...“

ხო რა მჭირს მე თვითონ არ ვიცი...დავიღალე ალბათ დღეს...ბანკი, მეილები, მეილები, ზარები, მეილები...მერე ლარი და ორმოციანი ფენოვანი...ისე ჩემი სტუდენტობისას 50 თეთრი ღირდა. ზოგან 40-იც. სულ დაკარგა ამ ფულმა ფასი.

რას ვამბობდი? ფენოვანი არა, მანამდე... არც სტუდენტობა კაცო... ა, ჰო. ხოდა ბლოგერობა თუ დამაწყებინე ჩემი ბლოგის დაბადების დღეზე ჩემს ბლოგზე უნდა მოგიწვიო და რამე უნდა დამიწეროო. ხოდა მეც მისი ბლოგი „ქრომის“ ფავორიტების პანელზე მივაწებე. ხოდა იმას ვყვებოდი ჩემს რიტუალს რო მოვრჩი ანუ ჯერ RSS ჩემი ბლოგის კომენტარებიდან, შემდეგ ჯიმეილი, შემდეგ ფეისბუქი რო შევამოწმე მისი ბლოგის სახელი დავინახე... არა ეხლა ისე არ გამიგო რო ბოლოს გამახსენდა...პირიქით, სამუშაოც კი გადავდე და წერა დავიწყე.

რა უნდა დამეწერა...ძლივს ვაზროვნებდი. ხო ლექსი დავწერე. არა ლექსებს დაღლილზე არ ვწერ მაგრამ - ლექს ფიქრი არ ჭირდება. როგორ არ ჭირდება და ლექსი უნდა იგრძნო. პირიქით - ლექსი გულიდან მოდის... მოდის მოყვება არტერიებს, გაივლის ყველა უჯრედს, ყველა ქსოვილს, ქრომოსომებს ძალიან შეკუმშავს, რბილ ქსოვილებს გააქვავებს და ფურცელზე გადმოვა. გონება არ უნდა ჩაერიოს. გონება აუცილებლად შეეცდება რაიმე შეცვალოს, გრძნობის ეს დინება დაიმორჩილოს. ხო რათქმაუნდა, გონება ყოველთვის ცდილობს რომ ყევლაფერი აკონტროლოს, ყველაფერს თვითონ მართავდეს. გული კი ერთადერთია ვინც არ ემორჩილება.

ხელოვნებაც მეტი კი არაფერია... გრძნობაა, რომელიც გულიდან მოდის. და ხო, რათქმაუნდა რომელსაც გონება არ გაუვლია J მართალიხარ...

არა ხო იცი არ მიყვარს, ჩემს ლექსებს მე რომ ვყვები. შენ ვითომ რა? როგორ ხარ „შენ“ „მე“? ჰო, კარგი კარგი, ნუ შემჭამე... შინაური ხარ აბა რა ხარ... ჯანდაბას. ოღონდ არავის არ მოუყვე.

მოგიყვები ლექსებს ოღონდ უბრალოს

გიღალატე... და ამჯერად არ ცდები

აქ შეგხვდი და ჯერჯერობით შენთან ვარ

მაგრამ ვიცი სამოთხეში აგცდები

„Поэт“ იქნება ეხლა თუ მოვედი... არა რა... ვერ ვისწავლე ჭკუა. არ უნდა მომეყოლა. თუმცა სად უნდა მოვიდე. უკვე აქ ვარ?!

მომენატრეეეთ :)))

2010-03-06T22:48:00.003+04:00

ჩემი ბლოგი და ბლოგერები ძალიან მომენატრა

და მგონი ამდენი ხნის პაუზა ჯერ არ გამიკეთებია. თითქმის 2 თვეა არ გამოვჩენილვარ, მაგრამ მინდა იცოდეთ რომ ყველაფერი კარგად მაქვს...

მე მაინტერესებს თქვენ როგორ ხართ, ჩემო ბლოგერმეგობრებო, მომწერეთ :))

ლილია

m და ის რაც განგრძობადია გაგრძელდება

2010-01-13T14:24:00.005+04:00

ყოველთვის როცა ვამბობდი სიტყვას მარადიულს, მეჩვენებოდა რომ ეს მართლა

მარადიული იყო და სულ ასე უნდა ყოფილიყო.

თუმცა მარადიული ხშირად უფერულდებოდა, ქრებოდა ან ჰაერში იფანტებოდა.

ფსევდო

სიტყვები

მარადიულობაზე

სიყვარულზე

და სიტყვა მუდამ, მუდამ, მუდამ, მუდააამ

ყოველთვის, სულ, ყველგან, სიკვდილამდე

ახალ როგორ ვერიდები ამ სიტყვებს

და არც ვითხოვ

რატოომ ?

იმიტომ, იმიტომ რომ მე ეხლანდელი მირჩევნია იმას რაც მერე ან იქნება ან არა

მერე

მერე რა იყო ?

ხოო

მერე ის იყო რომ მარადიულის არაფრის აღარ მჯეროდა.

ან რატომ უნდა დაიჯერო, როცა შეგიძლია იცხოვრო დღევანდელი დღით.

დატკბე ყოველ წუთით და არ იფიქრო იმაზე რა იქნება ხვალ, ზეგ, მაზეგ და ასე შემდეგ

შეგეძლოს გიყვარდეს ამ დღით ამ წუთით ამ წამით

უაზრო პროგნოზირებით არ დაიტვირთო ეს ლამაზი წუთები და

იცხოვრო

მხოლოდ იცხოვრო სიყვარულით, იმით რაც უფალმა მოგმადლა

და ის რაც განგრძობადია

გაგრძელდება

................................................

ზუუუ... e

2010-01-05T23:06:00.002+04:00

აი ზუსტად ამ დროს მიჭირს სულ და განვიცდი უშენობას...

უფრო სწორად ძალიან მინდა რომ ჩემთან იყო და მიყურო... უსასრულოდ მიყურო შენი თბილი, სიყვარულით სავსე თვალებით. მერე გამიღიმო, ისე როგორც შენ იცი და ისე როგორც მარტო მე მიღიმი :)

ისე როგორც გიხარია როცა დამინახავ და მე ვივსები ამ შენი განცდებით, მერე ისევ შენთან მომაქვს და ვთბებით.

იცი როგორ მენატრები. უსაშველოდ>>>>>>>> უსასრულოდ>>>>>>>> მთელი დღე ვუძლებ ხოლმე მაგრამ უკვე ძილის წინ მიჭედავს :)

შენი სითბო მაკლდება როცა ერთი დღე მაინც არ გნახავ. მიმაჩვიე (blush) ცუდოოო... რატომ ხარ ასეთი, ასეთი არანორმალურად ჩემი. რატოომ>>>>>>>>>>>>///

ზუუუ

C

2009-12-24T12:40:00.003+04:00

ისეთი ბედნიერი ვარ

მეშინია

დაიტევს ასეთ

ამდენ

ამხელა

სიხარულს ჩემი გული...

n

2009-12-21T11:19:00.001+04:00

როცა ყველაფერი გარშემო ტრიალებს

ჰაერში უამრავი ფერადი ციმციმა ბურთულები დაფარფატებენ

თანდათან გიახლოვდებიან და იქ

ახლოს

სულ შიგნით და შიგნით მიიწევენ...

გადაბრუნდა დედამიწა და

ღრუბლებში არმოვჩნდი

იქ სადაც არ დავდივართ

დავფარფატებთ

თეთრი ქათქათა ღრუბლები და

სულ სიფრიფანა პეპლები

ყველა მხრიდან რომ გეხვევიან და გაბრუებენ

.................................................

როცა რეალური არარეალურად გეჩვენება

რაც არ მოგწონდა მოგწონს

ვინც არ გიყვარდა გიყვარს

ყველას პატიობ და არაფერი არ გწყინს

მობეზრებული ქალაქი ლამაზდება

მთელს მსოფლიოში აუტანელი უბანი ფერადდება

...........................................................

როცა ხარ მზეა

როცა არ ხარ მიტოვებ

..........................

e...

2009-12-18T23:35:00.004+04:00

მე მაშინაც მიყვარდი როცა არ იყავი

და ვიცოდი რომ შენ მოხვიდოდი

(აი ასეოო :))

chemi

გენატრება h...

2009-12-10T22:58:00.009+04:00

გენატრება

გენატრება

გენატრება

გული ჩქარობს

სული გეკვრის

იკარგები ღრუბლებში და

მერეეეე დათოოოვსს

თეთრად ფიფქებს

ფიქრიც ფერით მოირთვება

როგორ მართოოობს

როგორ მათბოობს

არც მცივდება

არც მსველდება

მზეო

მზეო

შენს სხივს ვანდობ

ჩემს თეთრ ფიფქებს

შენი ციდან დანაფიფქებს

ფერებად რომ გაასხივებ

მოართავ და სულს ჩაბერავ

შენს გულს მისცემ

მზეო

მზეო

მენატრება

მენატრება

მენატრება

S...

2009-11-29T22:57:00.003+04:00

თბილი ხარ

თუ მე მეთბილები?

არაა

ხელების გავლით გული გრძნობს მგონი

ალბად არც ცდება

თუ გაერთო თითები თამაშს?

არაა

მეგრძნობი

თვალებს გისწორებ და თენდები

აი როგორც დილით მზის ამოსვლა ჩემს მთებს აქეთ

სველი ნამივით ეფინები და სხივებს მჩუქნი

იცი როგორ იღვრები ?

არაა

მე ვიცი

თბილი ხარ

თუ მე მეთბილები

ალბად ორივე

2009-11-22T23:30:00.005+04:00

ზაფხულის წვიმას შეერია
სურნელი მინდვრის
ღიმილი შენთვის
გაიყინა
წვეთებს
ინახავს...
რა მირჩევნია?
წვიმამ დამნამოს,
შენ მოხვიდოდე
და წვეთებში
ჩაიღვარო
შვიდფერად,
შვიდგზის...

მასინათლო ...

2009-11-03T23:23:00.008+04:00

მე მის მზესთან

წითელ

ყვითელ

უფრო მწველთან

მეცხრე ცამდე

მთების წვერთან

მესველა

და მეყინულა

ლურჯ ფერ დაკრულს

ეფერულა

შეთბა

შეცბა

ფიფქი ნადნობს

ფიქრიც ართობს

ფერით

ხატავს

ლანდავს

ართავს

ცა ცისფერის ვირუსია

მზის სხივები მიუსია

მევლო მევლო

მზეო მზეო

მესულო და

მესხეულო

მეფინო და

მეფერულო

მასხივო და

მაფერადო

მასინათლო

მასინათლოო

...

ლიილია ლილია... განა ასე ხშირია...?

2009-10-24T00:00:00.013+04:00

ერთ დღეს შევედი იქ,სადაც უკვე თვეებია შევდივარ და ჩემი ბავშვობაში საყვარელი ავტორების ლექსები,ცისარტყელა,მზე და გოგონა და გაყინული ტოტები მხდებოდა ხოლმე და თვალში მომხვდა რომ თეთრი ლილია აქაურობის პატრონის ერთ-ერთი სახეა. . .

მაშინვე ვიფიქრე,სხვა სახები რაა და რატო მაინცდამაინც ლილია თქო? და ის იყო უნდა მეკითხა,კიდე რაღაც ვიფიქრე. . .

ვიფიქრე,რომ ლილია საინტერესო ადამიანი ან ყვავილი უნდა ყოფილიყო და კიდე სხვა კითხვებსაც აუცილებლად გამიჩენდა. . .

და მერე კიდე რაღაც ვიფიქრე...

საბოლოოდ მოვიფიქრე,რომ ბლოგზე დავიწყებ პოსტებს სახელით ,,ესაუბრე მას'' (თუ ჩემნაირი შეურაცხადი ბლოგერი ვიპოვე,მაშინ შეიძლება გახდეს ,,ექაქანე მას'' :D ), და თვეში ერთხელ რომელიმე ბლოგერთან საუბარს მოვაწყობ. . .პირველი ლილიაა. . . .

ანუ, როდესმე ყველასთან მოვა ჩემი მეილი :)

ლილიაზე მარტო ის ვიცი,რომ ძალიან მომწონს სახელის ჟღერადობა,ცოტა არ იყოს და წაისაიდუმლოებამოცულებს და მეტს ახლა გავიგებ :

გამაფრთხილა,ადვილად არ ვიხსნებიო...

ვნახოთ რა გამოგვივა მე და ჩემ კითხვებს:

1. რატო ლილია?

არ ვიცი ასე უცებ მოვიდა და მითხრა შენ უნდა იყოო და მეც თბილად მივიღე...

მერე აღმოჩნდა რომ ძალიან ჩემი იყო... ამ ქვეყნად უბრალოდ ხომ არაფერი ხდება...:)

2. ერთ-ერთი სახეობა თეთრია,დანარჩენი?

იცი რამდენი სახეობა მაქვს ან რამდენი დრო,მონაკვეთი,განზომილება,ტყე,ტბა,მთა,მინდორი,ტროპიკები... ყველგან ვარ

მაგრამ არ ვარ ბევრი... ის ადგილი მაქვს მე რომ მიყვარს...

ბავშვობა ვარ სოფელში ლაღი სიხარულით...

ვარ თითქმის ყველა ფერი...

ვარდისფერი,თეთრი,ყვითელი,მწვანე,იასამნის,მალინის,ოქროსფერი,კოპლებით,იისფერი,მწვანე...

ვარ ნათელი და ღამე...

მზეზე მონარნარე და მთვარეს მოცინარი...

გახარებული და მოწყენილი...

სევდიანი და ბედნიერი...

წვიმიანი და დილის ცვარიანი...

მოუსვენარი და მშვიდი...

კეკლუცი და პრანჭია...

მწარე და ტკბილი...

ბევრი ვარ იმდენად ბევრი რომ მე თვითონ არ ვიცი როდის, სად, რაში, აღმოვჩნდები ან როგორ,რომელი,რამდენი ვიქნები... :)

3. ვინ არი ,,შენ''? (ანუ სახელი და გვარი არა, ის ,,შენ'', სიგიჟემდე რო თბებოდეს შენით და აპრილივით რო უნდა მოვიდეს, ის ...)

ის „შენ“ წარსულია... ერთადერთი ის „შენ“ გულში რომ არის მიმალული...

სიგიჟემდე რომ თბებოდეს ჩემით და აპრილივით მოვიდეს „ჩემია“ სულ ჩემში, ჩემთან რომ იქნება...

4. როდის არის დასაწყისი, გაზაფხულზე,მაშინ გაზაფხულზე რტოები როცა იყინებიან, როცა უცბად წვიმა გიყვარდება თუ,რამე სულ იწყება და ხან ვამჩნევთ,ხან ვერა...

არა როცა რტოები იყინებიან იქ ჩერდება რაღაც მანამ სანამ...

დასაწყისი როდის არის? არ ვიცი ალბად როცა იწყები შენ და ხორციელდები მასში იმ წვიმაში რომელიც თუნდაც პირველად გიყვარდება...

რამე სულ იწყება,ან არ იწყება... ან ვამჩნევთ ან ვერა... ან საერთოდ არ არის ჩვენი და შეგვეშალა... ან იყო და წავიდა... ან შენ გამოხვედი... ან უბრალოდ ერთხელაც მოხვდით იმ პლანეტაზე რომელიც თქვენია...

5. როდის იხატავენ სახეს ფერადი საღებავებით და როდის ეხებიან ცისარტყელას გასაფერადებლად?

:) არ ვიცი როგორ გითხრა უბრალოდ ფერები გაფერადებენ მაშინ როცა ჯერ ერთ ფუნჯს მოგაწვდიან,შენდეგ მეორეს,იქვე საღებავების ფერებს,რამდენი ფერიც იქნება იმდენფერად შეიღებები...

ცისარტყელა მჩუქნის ფერებს რომლითაც მერე დიდხანს ვიღვრები და სხვებსაც ვაფერადებ...

6.ფერები ილუზია არ არი,ან ტყუილი?

ყველაფერი ილუზიაა თუ დაიჯერებ... ან რეალობა არის კი რეალობა? მთელი ჩვენი ცხოვრება ერთი დიდი ილუზიაა,მხოლოდ ყველას ჩვენი ფერები და ილუზიონისტების წარმოდგენები გვაქვს...

7. არც პოეზიაა ილუზია?

იცი ილუზიაც საიდანღაც მოდის... ის ქვეცნობიერიდან იბადება,ასე რომ ილუზია არ ნიშნავს არარეალურს... პოეზია ყველაზე დიდი ყველაზე ლამაზი ცხოვრებაა ილუზიაში...

8. რა არის პოეზია?

პოეზია განუხორციელებელი ოცნებებიაო ამბობენ ფსიქოლოგები და პოეტებიც აქედან იბადებიანო...

თუმცა პოეზიას რეალური განცდების გადმოცემაც ძალიან კარგად შეუძლია და ამ განცდის ნაყოფიც გემრიელია,ნატკივარია და ცოცხალი...

9. კითხულობ როცა...

ანუ შევცვლი და ვიტყვი,ვკითხულობ ვიდრე ვცოცხლობ,სულ... თუ რაიმე არ მიშლის ხელს ამ საყვარელ საქმიანობაში...:)

10.წერ როცა...

რაღაც უზომოდ მაწუხებს,მაგრზნობინებს,მიტევს...

11.ცხოვრობ როცა...

ღმერთი მაძლევს ცხოვრების უფლებას...

12.

იცი მეღმები

არაა...?

იცი მენატრები

აღარ?

ფიქრში იკარგები

თანაც?

ისევ წვიმა მოდის

ისეევ?

სიზმარს რომ დაშორდი

ნუთუ?

აღარც ცხადში ხედავ

ბნელა?

ისევ გავანათებ

სხვებთაან?

მე მის მზესთან

ახლა?

მაშინ

მერე

როცა...

როდის?

მოდი ისევ როცა... :)

13. შენიდან ჩემამდე შორია? (შენიდან ჩემამდე

და ასე

უსაზღვროდ

უზომოდ

მრავალგზის

განსხივდა...:)

არა... არ არის შორი როცა უსაზღვროდ უზომოდ მრავალგზის განსხივდება ყველაფერი უსაზღვროდ ახლოა... :)

14. მართლა წახვიდოდი ყველგან,სადაც დაგხვდებოდა?

კი...

თუ შემიყვარებდა მე და ის „ჩემი“ იქნებოდა...

15.მივალთ როდესმე,გაღიმებამდე,გათენებამდე,მზემდე და ჩვენ სახლამდე?

ამ ლექსზე კომენტარში შენ ძალიან კარგად დაწერე: „მე მარტო იმაზე ვიცი პასუხი,რომ გაღიმებამდე რამდენიმე თბილი სიტყვაა დარჩენილი... სახლამდე კი მყუდო განწყობა...“ო

მეც მჯერა რომ

გაღიმებამდე მხოლოდ რამდენიმე თბილი სიტყვაა დარჩენილი...

მზემდე პატარა მზეები...

ჩვენს სახლამდე კი მთლიანობის და სიმყუდროვის შეგრძნება...

მივალთ რა თქმა უნდა თუ გვჯერა ყველგან მივალთ...

16. შენთან როცა შემოვდივარ ხოლმე,სულ სიმსუბუქის და სინათლის ასოციაცია მიჩნდება...

შენთვის როგორია ლილია,ანუ შენ...

დიდი მადლობა ჩემო კარგო...არც ვიცი რა ვთქვა... ეს ჩემთვის ბევრს ნიშნავს და მიხარია თუ ასეთ დადებით მუხტს ვავრცელებ ირგვლივ... :)

ლიილია

ლილია

განა ასე ხშირია...? :)

როგორი ვარ...?

იცი მგონი ბლოგი თავის სათქმელს ამბობს ლილიაზე,ასე რომ ჩემზე ბევრს თუ ცოტას ვერაფერს დავამატებ...

დაე ჩემმა ნაწერებმა თქვან... :)

მადლობა იმისთვის რომ დაინტერესდი ჩემით, დამისვი ასეთი მრავალმხრივი და ფერადი კითხვები... და რომ ვარ პირველი... :)

ლილია

p.s.საბოლოოდ ლილია გოგონა აღმოჩნდა,ისევ ისეთივე ნაზი,თბილი და რბილი მგონია,როგორიც მეგონა. . .

ძალიან მინდოდა რომ ლილია ახლაც თეთრი ყოფილიყო,მაგრამ ახლა ვარდისფერი ვარო. . .

როდესმე ისევ გავთეთრდები და ალბათ დიდი ხნითო...

ვარდისფერი ლილიაც ლამაზია...

ნასტასია

ბედი

2009-10-20T21:32:00.000+04:00

ტრაგიკოსია

და კლოუნად გამოჰყავს მუდამ,

პარიკიც უგავს ცხენის ჯიდაოს,

,,კაცო, ნუ ხარო უმადური, – ათასჯერ უთქვამთ,

ამაზე მეტი ტრაგედია რაღა გინდაო'',

ზოგი მიფრინავს,

უკან რჩება ჟამი და სივრცე,

ზოგი მიჩოჩავს, სიმწრის ოფლი გასდის კბილებში,

მაგრამ ქომაგი იშველიებს ანტიკურ სიბრძნეს:

,,ვერ დაეწევა ბატონებო კუს აქილევსი''.

ზოგი საკუთარ ჩრდილში დგება მისივე ნებით

და ჯუჯად მთვლიან სულით გოლიათს,

ბავშვობიდანვე ჩუმად დააქვს შეჭრილი ფრთები,

ბრბოს კი რატომღაც კუზი ჰგონია.

შოთა ნიშნიანიძე

.......................................................

2009-10-17T21:55:00.009+04:00

დღეს საღამოს ერთი იმდაგვარი დღეა როდესაც ჩემი გული შენთან დაბრუნდა...

ბოლო დროს როცა ჩვენს ამბავს ვყვები და ვიხსენებ, ძალიან ძლიერი ვარ და სულ მგონია რომ მოვყვები იქვე დამავიწყდება, თუმცა ვცდები და მერე სულ სულ ყველაფერი მახსენდება... სულ სულ შენთან მოდის ეს ფიქრები, ტკივილიანი...

მენატრები, მიუხედავად იმისა რომ ვერასოდეს გნახავ...

ძალაც კი არ მაქვს იმისთვის რომ ვინერვიულო ისევ...

მორჩა...

ყველაფერი...

მხოლოდ ჩვენს შიგნით არ დამთავრდება არასდროს ის რაც არის...

ამაში უფრო და უფრო მეტად ვრწმუნდები რაც დრო გადის...

შენ შენად დარჩები ყოველთვის და არასოდეს გაქრები...

არასოდეს...

ჩემს გულს ჩუმად ჩუმად სულ სულ სულ ეყვარები...

* * *

2009-10-17T21:44:00.000+04:00

შენ ჩამოხვედი, ეტყობა, მზიდან,

რომ წამსვე ცეცხლის დამწვდნენ ღვარები;

გაქრნენ ქალები – პროსპექტზე დარჩი,

დაგინახე და... გტაცე თვალები...

მურმან ლებანიძე

* * *

2009-10-17T21:43:00.000+04:00

ცოტა სიყვარული კმარა,

ცოტა სიყვარული, თვარა

რომ შეგშლის და გადაგრევს,

იმისთანა სად არის?!

ცოტა სიხარული კმარა,

ცოტა სიხარული, მარა

ან ის ცოტა, ან ის ცოტა,

ან ის ცოტა

სად არის?!

მურმან ლებანიძე

მიყვარდა მეყვარება

2009-10-09T21:57:00.005+04:00

მიყვარდა, მეყვარება შემოდგომის დღეები

მოწყენით

ნეტარება

და ოცნების

ფრთეები...

კლდეში მოდგა ზამთარი, ჩამოთეთრა ღრეები,

წვიმს, სარკმელში

ჩამდგარან

აბუზული

ხეები...

რის დღეები! – გადიან თვეები და წლეები, –

ამოდიან,

ჩადიან

გამურული

მზეები.

...............................................

მურმან ლებანიძე

......................................................................................

ჩემი უსაყვარლესი პოეტი... ჩემი ბავშვობის ლამაზი ლექსები და მოგონებები... მიხარია რომ ის არსებობდა და ბედნიერი ვიყავი მისი ამ ქვეყნად ყოფნით და სმენით... თუმცა ის ეხლაც არის და იქნება სულ...

ორი ტირიფი

2009-10-07T11:25:00.001+04:00

– ატოტილი, ირიბი,

რატომ ტირის ტირიფი?

– მთელი წელიწადია,

გაღმა გასვლა სწადია.

ასეთივე პატარა, ასეთივე ირიბი,

იქ, მეორე ნაპირზე, წუხს მეორე ტირიფი.

......................................

შოთა ნიშნიანიძე

* * *

2009-10-07T11:23:00.002+04:00

არა მინდა რა, მილხინს თუ მიჭირს,

არაფერს არ ვთხოვ ბედს ჩაციებით,

ოღონდაც მომცეს მოთმენის ნიჭი,

მონანიების და პატიების.

ოღონდ შემეძლოს კვლავ გაოცება

და სიყვარული ღვრთით ბოძებული,

თუნდაც სულ ჩემი დღე და მოსწრება

ვიყო ბავშვივით მოტყუებული.

.....................................

შოთა ნიშნიანიძე

ლა დო რე სი _ ფე რა დი _

2009-09-29T22:36:00.004+04:00

ჩემი გზა

შენში

სმენადი

გარდასული

ხვევადი

ჩემი სიმი

შენში

გაჭიმული

დრეკადი

შენი სუნთქვა

ჩემში

ტალღები

მოქცევა ზღვის

შენი ფრენა

ჩემში

ჩახლართული

მოდებული

სმენადი

სოლი სოლი

ლა დო რე

სი

ფე რა დი

2009-09-25T15:32:00.003+04:00

იცი მეღმები

არაა...?

იცი მენატრები

აღარ?

ფიქრში იკარგები

თანაც?

ისევ წვიმა მოდის

ისეევ?

სიზმარს რომ დაშორდი

ნუთუ?

აღარც ცხადში ხედავ

ბნელა?

ისევ გავანათებ

სხვებთაან?

მე მის მზესთან

ახლა?

მაშინ

მერე

როცა

...

* * *

2009-09-21T01:01:00.005+04:00

ფიქრი ფიფქების

გადაფიქრების

არა აღარ მწამს სულ

შენი სისველის

ცივი მოკვრა

და მოფინებაა სულ

ფიქრებს ფიფქებად

დანადნობ გულზე

მწარედ ისვენებს სულს

მე რომ დამათოვს

ისიც ისევე

დაიდნობს გულს

და დუმს

ფიქრებს ფიფქებად

დაგაედნობი

აღარ მოხედავ სულ

სველი სიმები გადაუხლართავს

ამ მზის სხივებით ბმულს...

განსხივდა

2009-09-17T23:50:00.013+04:00

სიზმარი იყო საოცრად ფერადი

ისეთი ფერადი შენ რომ გიხატია...

მე რომ მომითხუპნა სახლი

და კედლები...

შეავსო ღრმულები

განათდა

გასხივდა...

ცა გადმოჰყურებდა

უსაზღვრო სიმშვიდით,

მზეც იფერადებდა სხივებს

და აწვიმდა

სითბო მოდიოდა

ღვარად დასდიოდა

ჩვენი სახლის ყოველი ფანჯრიდან

ყოველი კუთხიდან

შენიდან

ჩემამდე

ჩვენს მერე განთიადს

გაგრძელებულს მათში

ჩვენში

დალოცა სხივებით

დანამა წვეთებით

სულს სული მისცა და

ფრთებით შეიმოსა

სკას სკა გადააგო

თაფლივით დადინდა...

დადინდა დადინდა

იდინა იდინა

შენიდან ჩემამდე

და ასე

უსაზღვროდ

უზომოდ

მრავალგზის

განსხივდა...

***

2009-09-15T11:39:00.002+04:00

მარადიულ უკუნში

წუთით გამოიდარა,

ამ ქვეყანას მოვსულვართ

არარაობიდანა.

დავბრუნდებით,გადავალთ

არარაობაშივე –

წუთისოფლის სტუმრებო,

აბა რაღა გვაშინებს?..

შოთა ნიშნიანიძე

Свидание

2009-09-10T10:44:00.003+04:00

Засыплет снег дороги,
Завалит скаты крыш.
Пойду размять я ноги,
За дверью ты стоишь.

Одна, в пальто осеннем,
Без шляпы, без калош,
Ты борешься с волненьем
И мокрый снег жуешь.

Деревья и ограды
Уходят вдаль, во мглу.
Одна средь снегопада
Стоишь ты на углу.

Течет вода с косынки
По рукаву в обшлаг,
И каплями росинки
Сверкают в волосах.
И прядью белокурой
Озарены: лицо,
Косынка, и фигура,
И это пальтецо.
Снег на ресницах влажен,
В твоих глазах тоска,
И весь твой облик слажен
Из одного куска.
Как будто бы железом,
Обмокнутым в сурьму,
Тебя вели нарезом
По сердцу моему.
И в нем навек засело
Смиренье этих черт,
И оттого нет дела,
Что свет жестокосерд.
И оттого двоится
Вся эта ночь в снегу,
И провести границы
Меж нас я не могу.
Но кто мы и откуда,
Когда от всех тех лет
Остались пересуды,
А нас на свете нет?

Борис Пастернак

ზღვისფერი გაქვს თვალები ...

2009-08-30T20:52:00.002+04:00

ზღვისფერი გაქვს თვალები და, თავათ ჰგავხარ ზღვას,
თუ არ შეგებრალები და, მითხოვდები სხვას,
მივატოვებ გაზაფხულზე თესვასა და ხვნას,
გადავლხავ ადიდებულ ჭოროხსა და მტკვარს,
ცეცხლს გავატან შენს სამყოფელს, შენს სიყვარულს ქარს,
და მოგკილავ მოღალატევ, მაგ ნაფერებ ქმარს...
ზღვისფერი გაქვს თვალები, და თავად ჰგავხარ ზღვას.

კონსტანტინე გამსახურდია

ისლის სახლი

2009-08-30T20:51:00.000+04:00

ისლის სახლი, ისლის სახლი!
ქარი!
ქარი!
ქარი!
შენ მაჩვენე მზის სიახლე
და ზღაპრების მხარე.

მე
ზღვის ნისლებს გადავყევი და მთებს მივეფარე,
ვეღარ ვნახე შენი სახე, ვეღარ მოგისწარი.
ისლის სახლი, ისლის სახლი!
ქარი!
ქარი!
ქარი!

ჩემი სისხლი შენსკენ იწევს, ჩემი სისხლი ჩქარი.
ისლის სახლი, ისლის სახლი!
ქარი!
ქარი!
ქარი!

კონსტანტინე გამსახურდია

უძრაობა ქალაქში

2009-08-30T20:29:00.003+04:00

უძრაობა ქალაქში, უძრაობა სრულიად...
ირგვლივ ყველას თვალები გახდომია უაზრო,
იქნებ მე ამ წვიმაში გზა რომ დანისლულია,
შენი ნახვა მოვასწრო, შენი კოცნა მოვასწრო!
მთელი ჩემი სხეული სველი სინანულია,
მინდა თვალზე ცრემლიბის, ალუბლების დაკრეფა;
და ღრუბლებიც გარშემო მერცხლები რომ უვლიან,
შემი ქარით გაქრება, შენი სუნთქვით გაქრება!
მარტოობა ოთახში, მარტოობა რთულია!
რაღაც ნისლისმაგვარი შემოიჭრა ფანჯრიდან,
რომ არ გამომეღწია შენი სიყვარულიდან,
ეგ თვალები დამჭრიდა, ეგ ღიმილი დამჭრიდა!
უთქმელი განშორება ჩემთვის არაფერია,
შენ ხომ ზღვაში დაკარგულ მარგალიტის ფასი ხარ!
მიწას ორსულობისგან მთები გამობერვია,
იცი რა ლამაზი ხარ? იცი რა ლამაზი ხარ?
ლამპიონი ჩემსავით, მასაც მოუწყენია,
თავდახრილი გაჰყურებს ქუჩას მთვრალი ლოთივით;
ჩამქრალია იმედი, მისი ნატვრა ნათურა,
შენი ცა მოლოდინით, შენი ზღვა მოლოდინით!
მთვარე თითქოს ჯალათის ალესილი ცულია,
თავი მოჭრეს ქალაქს და მზე გაგორდა აისის...
კარგო ისე მიყვარხარ, კოცნა ისე მწყურია!
მაგ ტუჩებმა რა იცის, მაგ თვალებმა რა იცის?!
უძრაობა ქალაქში, უძრაობა სრულიად...
ირგვლივ ყველას თვალები გახდომია უაზრო,
იქნებ მე ამ წვიმაში გზა რომ დანისლულია,
შენი ნახვა მოვასწრო, შენი ნახვა მოვასწრო!
შენი ნახვა მოვასწრო, შენი ნახვა მოვასწრო!
დუდუნ-დუდუნ, დუდუნ-დუდუნ დუდუნით
შენს ფიქრებში გავაბოლე თუთუნი!
ნუგეშ-ნუგეშ, ნუგეშ-ნუგეშ ნუგეში
კვამლი იდგა მატარებლის კუპეში!
რადგან-რადგან, რადგან-რადგან რადგანაც
შორს წახვედი ჩემგანაც და მათგანაც,
ჩქარი-ჩქარი, ჩქარი-ჩქარი ჩქარია
ამ სულსწრაფი ვაგონების არია!...

გიორგი ზანგური

იქ და აქ

2009-08-22T20:35:00.003+04:00

საოცარი დუმილი

დუმილშიაც მუსიკა

უცნაური სხივებით

უცნაურად გაწვიმდა

არაფერი არ მესმის

არაფერში არ ჩანხარ

უცებ შენი ხმა და

უცებ ისე ნათდება

სადღაც შორით მოსული

შორიდანვე შენს იქით

მოლოდინი საოცრად

ჩვენს ფიქრებში დაცურავს

მხოლოდ მინდა რომ იყო

იქ, იქიდან, იქ მსვლელი

აქ არასდროს,აქ არ ხარ

სინამდვილე არ არ არ

მელოდიის დუმილში

მე და შენ

და ნატვრები

ღრუბელს მოფერებით

და

იქ და აქ

ან აქ და იქ...

Зимняя ночь

2009-08-21T13:38:00.000+04:00

Зимняя ночь

Мело, мело по всей земле
Во все пределы.
Свеча горела на столе,
Свеча горела.

Как летом роем мошкара
Летит на пламя,
Слетались хлопья со двора
К оконной раме.

Метель лепила на стекле
Кружки и стрелы.
Свеча горела на столе,
Свеча горела.

На озаренный потолок
Ложились тени,
Скрещенья рук, скрещенья ног,
Судьбы скрещенья.
И падали два башмачка
Со стуком на пол.
И воск слезами с ночника
На платье капал.
И все терялось в снежной мгле
Седой и белой.
Свеча горела на столе,
Свеча горела.
На свечку дуло из угла,
И жар соблазна
Вздымал, как ангел, два крыла
Крестообразно.
Мело весь месяц в феврале,
И то и дело
Свеча горела на столе,
Свеча горела.

Борис Пастернак

მიგონებ

2009-08-19T11:42:00.004+04:00

მიგონებ

ფიქრებად იღვრები

ვერასდროს

ვერაფერს მიხვდები

ფოთლები

შემოდგომას ელიან

სულში კი ბობოქრობს მაისი

სიტყვები....

რამდენი სიტყვები

ქარს ფრენით მიჰქონდა

გაგძარცვა

მოცემულ ბგერებში

ვერ ჯდები

აკორდებს

ვერ მიწყობ, მოეშვი...

გგონია მახსოვხარ?

სულ ცოტა...

...

შენ არ ხარ ის

ჩემი აპრილი

იმ დრომდე... Home sweet sweet home...

2009-08-14T22:23:00.010+04:00

მითქვამს ოდესმე რომ ყველგან წავიდოდი სადაც დამხვდებოდი...

ყველგან წავიდოდი ოღონდ გვქონდეს ის რაც გვინდა,ის რაც ჩვენია მხოლოდ ჩვენი...

აი იქ მთაში სადაც მყინვარს ვუახლოვდებით...

ტყეში შორს შორს იქ სადაც მხოლოდ წკრიალა წყაროები გადმოედინება...

ჩვენი სახლი ტბის პირას

ხის სახლი ჩვენი სახლი

პატარა და მყუდრო

იქ სადაც ყველაფერი ჩვენია

სულები

ფოტოები

ნახატები

ნაწერები

ჯამები

თეფშები

ბუხარი

სადილი

სიტყვები

შვილები

დილა

მზე

ღამე

ვარსკვლავები

...................................................

დაგელოდები

იქ

იმ დრომდე

როცა შეძლებ მოსვლას...

*

2009-08-13T15:18:00.005+04:00

ხო რა მინდოდა მეთქვა (thinking) ხდება ჩემს თავს რაღაც,აშკარად და ცნობიერად თუმცა ჯერ კიდევ ისეთი პერიოდი მაქვს გარდატეხის,თუ გარდამავალი,ნუ მოკლედ რასაც ეძახიან :) სასიამოვნოა ამის შეგრძნება როცა გრძნობ ზრდას,შეცნობას რაღაც ახლის,შენი თავის,სხვების. ჩატეხილი ხიდი და მერე ამ ხიდის თავიდან აშენება მტკივნეული პროცესია და არც ისე ადვილი თუმცა მგონია როცა რაღაც ტყდება იქ ყოველთვის ახალი შენდება,მთავარია ეს შენება იყოს ნაყოფიერი,შეცნობილი,გააზრებული და ღრმა...

ვიცი როცა ცხოვრება გიყვარს მასაც უყვარხარ,როცა სუნთქავ ღრმად გრძნობ მას.მშვენიერი ხარ წამო ყოველო რომელიც მაცოცხლებ,მაღიმებ და ბედნიერების შეგრძნებას მანიჭებ...

ნეტავ...

2009-08-08T01:15:00.004+04:00

გათენებამდე

რამდენი ნაბიჯი

რამდენი მოსვლა

რამდენი სიტყვა

დაგვრჩენია ნეტავ...

გაღიმებამდე

რამდენი გზა

რამდენი მთვარე

რამდენი თოვა

ნეტავ...

მზემდე

რამდენი პლანეტა

რამდენი ვარსკვლავი

რამდენი ღრუბელი

ნეტავ...

ჩვენს სახლამდე

რამდენი საათი

რამდენი თვე

რამდენი წელი

დაგვრჩენია ნეტავ...

ნეტავ...

ისე...

2009-08-06T14:36:00.008+04:00

მენატრები
ისე...

ისევ გულით
ისე...

მოდიხარ და
ისე

მე მეხები
ისევ...

მეფიქრები
ისე

მე...

შენ...

ისევ

ისე...

ვერასოდეს მნახავ

2009-08-03T12:24:00.006+04:00

ისევ ისე დაქრის

ქარი ხეებს შორის,

ნაფეხურებს აწვიმს,

წარუშლელი კვალი.

ისევ ისე, ისე,

როგორც სიზმარეთის

გზა და ღამე, ასე...

წამი, წუთი, არც ის...

გადის,მიდის,ჩადის,

არც ის, მისი, თუ სხვის?

ვერფერი ართობს,

ვეღარაფრით შველის.

მიდის, მოდის,

დღოს კი ვერ ცვლის...

გაღიმების შუქი

ჩემი ანარეკლის...

არც მე, არც ის, არც ჩვენ,

შორი გზა და ნისლი...

ფიქრი, ფერი, ფონი,

გაფიქრებად არც ღირს

ვერასოდეს მნახავ

არასოდეს გელი

................................................

*

2009-07-31T02:06:00.004+04:00

გვირაბში ღამეს შეეყო ხელი,

თვითონ არ ჩანდა.

იქნება,ღამეს ეს მზე ჩახჩახა

უჩინმაჩინის ქუდად ეხურა?

შოთა ნიშნიანიძე

*

2009-07-27T08:50:00.001+04:00

გთხოვ მომატყუო, თუკი დაგჭირდეს,

გაგიჩუმდები,

რას ვიქმ უკეთესს...

ოღონდაც ისე ნუ გამიჭირდეს,

შენ ჩუმად იყო,

მე – გატყუებდე...

შოთა ნიშნიანიძე

მარადიულად

2009-07-24T11:37:00.006+04:00

არასოდეს

არ მოვა ქარი

და მასთან ერთად არც შენ,

არც მთვარე მძივების ფანტვით...

აღარასოდეს

არ ამოვა მზე ოქროსფერი

არ მომეხვევა

არ გამათბობს

სხივი ნათელი...

სამარადისოდ

გაიყინე გულო

ძლიერო

და ოკეანის ცივ შუაგულს

დაიდე ბინა

მარადიულად

გავქრები წამად

გავქრები ფიქრად

მოგონებად

და არა ფეთქვად...

*

2009-07-23T22:11:00.000+04:00

თუ მწარეს გეტყვი და შხამიან ნესტარს გიტოვებ,

შენ წყენა გრჩება და ტკივილი...

მაგრამ იცოდე:

უფრო მეტად ვსჯი ჩემს თავს თვითონვე,

ნესტარს ვტოვებ და

ფუთკარივით ვტოვებ სიცოცხლეს...

შოთა ნიშნიანიძე

* * *

2009-07-23T11:15:00.005+04:00

მადლობა მინდა გითხრა...

და თან გაკოცო მაგრად...

არა ისე როგორც ნატრობდი მაშინ...

უბრალოდ მეგობრულად, გულახდილად...

რატომ...?

ვიცი რომ მიხვდები... :)

.......................................................

მხოლოდ ერთი რამ მინდა

ჩემი ბოლო სიტყვებისთვის პატიება არ ვითხოვო...

ამასაც მიხვდები რისთვის...

ისევ შენთვის... :)

***

2009-07-22T15:21:00.001+04:00

შენ თუ არ მოხვალ არაფერია
შენ შეგინდობენ ფიქრები ჩემი
და ქარი ხეებს თუ დაერის
ჰორიზონტს მაინც გასცდება გემი.
მე კი ნაპირზე დავრჩები მარტო
და ვიტყვი: მხოლოდ სიჩუმის მჯერა
მაგრამ ცხოვრების ფერმიხდილ გზაზე
შენ შეგადარე გრაფიკას ფერადს.

გაგა ნახუცრიშვილი

მე და ღამეს

2009-07-22T15:16:00.003+04:00

==========================

მე მენატრები, სულ მენატრები
შორს სადღაც ფიქრების გავცდი მწვერვალებს
ქალაქში ღამდება ჩემი ნატვრები
გაჰყვა უკუნეთ ღამის მწერალებს.

ამოიოხრა ღამემ უშენოდ
და მხოლოდ ეს ოხვრა ჩამესმის ყურში
რამდენი დღეა ასე უფეროდ
წვიმს და ცივ წვეთებს მაწვეთებს სულში.

და შემაჟრჟოლებს მე უშენობით
როგორც სიცივით მობუზულ ჩიტებს.
ღამემ გამიგო და თანაგრძნობით
შენზე ჩემს დარდებს თვის გულში იტევს.

წვიმს უსასრულოდ და ღამე ტირის
და სიმარტოვე ჩემს ფერხთით დაჯდა.
გახსოვს? გიყვარდა ხმაური წვიმის...
თუმც სამწუხაროდ წარსულში დარჩა.

სევდამ დამხვია ცივი ხელები
ჩვენს მოგონებებს ბრჭყალებით ებრძვის
მე ისევ შენს ჩრდილს მივეფერები
ჩემს ფიქრებსა და ღამეს რომ ერწყმის.

ასე იქნება მუდამდღე ალბათ,
შენ დამივიწყებ, მე მეყვარები...
და შენს წამწამებს მოვიხმარ კალმად
ძილს კი უჩუმრად გავეპარები...

გაგა ნახუცრიშვილი

ნაწვიმარზე

2009-07-22T15:11:00.000+04:00

ჩიტებმა ჟივჟივით ცის თაღი მოხაზეს,

ქარმა სიმინდებში თავი ისახელა.

ცას სილა გააწნეს გვალვისთვის ლოყაზე,

იტირა...

თითებივით დააჩნდა ცისარტყელა.

შოთა ნიშნიანიძე

ჩვენ და წვიმა

2009-07-21T20:37:00.008+04:00

.........................................

როგორც არ უნდა იყოს

რომელი თვის და რიცხვის

საითაც გავფრინდები

მომაგონდება მაინც

ჩვენი ბილიკი მოკლე

ნათელი მთვარის შუქის

შეხება უსასრულო

გაწყვეტილი სიმივით

გაყინული გული

და

შეწყვეტილი ღიმილი

მოვარდნილი

მონატრება

ფრთხილი ნაფიქრალივით

გაცრეცილი ფოტოები

არეკლილი კადრები

შერეული ფურცლებივით

ლექსებს ესაუბრები

მეფერები

მიგონებ

სურვილების ზღაპრებში

მონატრების სუნთქვის

და

ჩემი ვერ ასრულების

შენი სველი შეხება

ჩემი არ დაბრუნება

ჩვენ და წვიმა

გაწვიმდა

თუმცა მაშინ არ წვიმდა

..........................................

ვერ გეთმობი

2009-07-16T12:19:00.004+04:00

ვერ გეთმობი

შერევით...

გებლანდები

გერევი...

ღამის გუშაგს

მაბარებ...

ვარსკვლავს

ბრწყინავს

მადარებ...

მშვიდი

სუნთქვის

სადარებს...

ვერ გეთმობი

შერევით...

შორი გზა და

ფერები

შენი ცის მოფერების...

სიმარტოვე

არც ისე...

ფრთების

მოჭრით

სულ ისე...

გებლანდები

გერევი

ისე სულ

მოფერებით...

შორი გზა და

მქქრალი

შუქი...

მთვარის

ფიქრით

განაშუქი...

...............................

გადაიღებს

გადივლის

მაგრამ შენს გზას

არ ივლის...

***

2009-07-14T23:00:00.008+04:00

ვერხვები

ვერვძღები

ვერვხვდები

ვერ გხვდები

ვერც გზაში

ვერც მთაში

ტრიალებს...

არც გელი

არ მესმის

არ მშველი

ვერხვები

ვერხვდები

ვერძღები

ვერ მხვდები

ვერც სახლში

ვერც კარში

არც მელი

არც გშველი

არც გესმის

ტრიალებს

არც ერთი

არც მეტი

არ არ არ

არარაააა...

2009-07-12T00:45:00.003+04:00

დადიან დადიან

სასიამოვნოდ

ფეთქავენ ფეთქავენ

დაუდუმებლად

ხვდებიან ხვდებიან

შეხებას შენსას

თბებიან თბებიან

სმენდებიან

ასინათლებენ

ფერადდებიან

იღვრებიან

ლელიაობენ

არსებითად არც არაფერი

უმისამართო

მოსვლასავით

გაგეხახუნე

გაგეცანცლე

გამოგეპარეე....

მოგეხვიე

მოგიალერსე

და მიგატოვეე...

დათო მაღრაძე

2009-07-11T01:01:00.002+04:00

ექო

მოდი, თუ მოხვალ, ოღონდ კი მოდი,
მარტით, აპრილით, გინდა მაისით,
რა ხმა ჰქონია უსიტყვო ლოდინს,
წყალზე ტყდება და მთებში გაისმის.

თოვლივით მოდი, ან მოდი წვიმად,
გამანდე გზები ციდან მიწამდე,
მე ხომ ბეთლემში დიდი ხნის წინად
ციდან მოსული კაცის ვიწამე.

შორითვე ვიცნობ ზეციურ მოტივს,
მინდა მომანდო შენი ლანდი და
ჩემი ქალაქის ქუჩებით მოდი,
გინდა ბინდიან ქუჩაბანდიდან.

თოვდი და თოვლის გფარავდა ბლონდი,
გაწვიმდი... წვიმა ბინდავდა მზერას,
მოდი თუ მოხვალ,
უბრალოდ მოდი,
ან ბედად მოდი, ან ბედისწერად.

თუ მოხვალ, მოდი, სათქმელის ძალა
მახსენებს... თუმცა წლები გავიდა,
თვალებით როცა ვეძახდი ქალაქს,
ბავშვობის სახლის სახურავიდან.

მოდი, თუ მოხვალ ოღონდ კი მოდი,
გინდა აპრილით, გინდა მაისით,
რა ხმა ჰქონია უსიტყვო ლოდინს,
ყელში წყდება და მთებში გაისმის.

შენი მოსვლის წამს სახელად ჰქვია
ცისა და მიწის გზისშესაყარი,
ლოდინს წვეთებად გაატანს ნიავს
თოკზე გაფენილ კაბის ხარხარი.

როცა რიჟრაჟი მთის წვერებს წათლის, -
უხილავ თითებს შეახებს ფრთხილად,
მოგიყვანს ჩემთან არილის მადლი,
ალილოს ეტლი და ნედლი დილა.

გიშველის ღმერთი, თუ მოხვალ, მოხვალ...
გიშერის წვეთი მკერდს მისცემს იმედს,
გავუყრი მკლავებს ჩალისფერ ჩოხას,
როგორც დილის მზე ოთახის მინებს.

მოდი, თუ მოხვალ, საფლავთან მოდი,
რომ მიწის ქვემოთ გატყდეს ფიცარი,
მე შენი სანთლის ციმციმზე ვცხონდი
და მომეტევა ვნების სიზმარი.

მუხლზე გავტეხე ლერწმის საკრავი,
კოჭლი სტრიქონი მოდი და ნახე, -
თეთრი ტაძრისკენ თეთრი საკლავი
გაიხრიალებს შენს გვარს და სახელს.

მუხრან მაჭავარიანი

2009-07-11T00:35:00.003+04:00

==================
სამი დღეა
დამიბრიყვა სევდამ:
სამი დღეა
გულმოდგინედ წვიმს...
მომანატრა,
მომანატრა, ნეტა —
რაც მომწყინდა,
რაც მომწყინდა —
ის.

* * *

2009-07-08T13:21:00.003+04:00

Никого не будет в доме,
Кроме сумерек. Один
Зимний день в сквозном проеме
Незадернутых гардин.

Только белых мокрых комьев
Быстрый промельк маховой.
Только крыши, снег и, кроме
Крыш и снега, - никого.

И опять зачертит иней,
И опять завертит мной
Прошлогоднее унынье
И дела зимы иной.

И опять кольнут доныне
Неотпущенной виной,
И окно по крестовине
Славит город дровяной.

Но нежданно по портьере
Пробежит вторженья дрожь,
Тишину шагами меря,
Ты, как будущность, войдешь.

Ты появишься у двери
В чем-то белом, без причуд,
В чем-то впрямь из тех материй,
Из которых хлопья шьют.

პასტერნაკი რუს პოეტებს შორის ყველაზე საყვარელი და ჩემი პოეტია,ეს ლექსი შემთხვევით ვნახე და არც მქონდა წაკითხული მანამდე,ალბად ის ვიპოვე რაც ეხლა იყო საჭირო...
სამწუხაროდ სხვა ლექსები მხოლოდ ქართული თარგმანით ვნახე და არ მომეწონა,საერთოდ ვერ მივიღე.
იმის გამო რომ რუსული შრიფტი არ მაქვს წიგნიდანაც ვერ ვიწერ,აი ასე...
იმედი მაქვს ვიპოვი მოკლე ხანში და გაგიზიარებთ :)

უკვე წაშლილი

2009-07-05T15:22:00.001+04:00

------------------------------------------------
მინდოდა მეთქვა,
გაზაფხული
ახსნადი არის ამ პლანეტის
მზის ირგვლივ ბრუნვით,
და ის ბავშვები,
შიშველ ტერფებს მზეს რომ უშვერენ,
მხოლოდ გესიზმრა....

მინდოდა მეთქვა,
ჩვენ ასფალტის არ ვართ მძევლები -
ჩვენ ამ ქალაქის ბინადრები ვართ.

მინდოდა მეთქვა,
აქ ყველა გზა არ მოდის, მაგრამ
არც ჩვენ მივდივართ იქ, საითაც
მიუხარიათ -
ჩვენ ვრჩებით,
და აქ
არაფერი არ გვაბარია -

ან იქნებ მხოლოდ
ერთმანეთის მარტოობები...

ჰექსე

გადავიხლართეთ

2009-07-05T15:17:00.002+04:00

------------------------------------------------
გადავიხლართეთ –
სად ვმთავრდები მე და სად იწყები შენ
ეს შენი ხელებია თუ მე გეხვევი
ეს ჩემი გულია თუ შენ ფეთქავ
ეს მე მაქვს შენი სუნი თუ შენ ჩემი
მე უფრო მეტკინა თუ შენ უფრო მიხვდი
ეს ჩემი ჰაერია თუ შენ მსუნთქავ
ეს ჩემი ტუჩებია თუ შენ მკოცნი –
სად ვმთავრდები მე და სად იწყება
შენი მზერა –

რომელმაც იცის რა ფერი ვარ
და ღამ-ღამობით
ლაქებს აშორებს ჩემს დაღლილ სხეულს
რომელმაც იცის რამდენი ვარ
და მაინც მყოფნის
რომ ახლომხედველს გამიმკვეთროს სილუეტები
რომელმაც იცის რომ გავამხელ
და მაინც მხედავს
და შორიდანვე ამირეკლავს თავის წიაღში

და მე ვბრუნდები ყოველ ჯერზე
და ყოველ ჯერზე
ხელახლა ვრჩები –

ჩვენ რა ხანია გადავიხლართეთ

ჰექსე

კვალი

2009-07-05T15:01:00.004+04:00

შუაღამეა...
გამოაღე ყველა სარკმელი
და თანდათან აივსე სული...
ჯერ ყველას ძინავს...
ჰო,მხოლოდ თოვლი,
შემკრთალი თუ ფერმკრთალი თოვლი,
ფიქრით დაღლილი არემარეს
ერთფერში ხატავს
და სავსე მთვარე...
ზედაზენზე ამოდის მთვარე
თეთრი გიორგის უჯიათი
წარმართი პაპა...
რა გემართება?!
მთვარესავით გაფითრდი, ვატყობ,
და სარკესავით აირეკლე შენი სხეული,
ნაფეხურები დაიტოვე ირმისგან მარტო,
შიშის წყეული ნაფეხურები...
და როგორც მთვარეს დალაქული სული გაქვს ახლა...
რა გემართება?
სავსე მთვარისას,რატომ ფითრდები?!.

ქეთევანი

******

2009-07-02T01:41:00.003+04:00

დრომ,დრომ,დრომ,დრომ
გადაუარა
ხმას,ხმას,ხმას,ხმას
შენი ძახილის.
მას სურს,მას სურს
ჩემი ტუჩები,
სხეულს იქით გადაცდენა წამებით.
ისე როგორც,ისე როგორც
ღამეულს,თრობის ჟინით,
შეშლილი ოცნებებით.
შიშს,შიშს,შიშს,შიშს
ვერ მოუარა
და სანატრელს ვერ შეახო ხელები.
შორს,შორს,შორს,შორს
რომ ჩაუარა,
გულში ლავად გადაედნო ფერებით
მაგრამ,მაგრამ
ასე სუსტი კი არა,
მჭირდებოდი ცეცხლოვანი თვალებით.

მამა

2009-06-29T21:03:00.002+04:00

ეს მეორე წერილია რომელსაც გიგზავნი მამა,პირველი ცოტა ადრე იყო...
ორივეჯერ უმისამართოდ...
მაშინ თბილი და ნაოცნებარი ბარათი მოგწერე,ისეთი როგორიც ჩვენი ცხოვრება მინდოდა ყოფილიყო.
მანამ კი ყველაფერი წუთიერი იყო,ჩვენი შეხვედრები,მოფერება,ტკივილიანი სიხარული...
მას მერე იმდენი დრო გავიდა და შენ ისევ არ ხარ ჩემთან...
ბავშვობის ოცნებები სრულდებაო ასე ამბობენ მამა,მე კი აღარ მჯერა აღარ...
მგონი გავიზარდე...
მარტომ გადავიარე ცხოვრების გზები,ტკივილიანი,სიხარულის და სიცარიელის...
ეხლაც ძალიან მტკივა,გეძახი გეძახი უდაბურ ტყეში სადაც არავის ესმის და ვიცი რომ შენც ვერ მოგაწვდენ ხმას...
ისე მჭირდება ახლა შენი სიყვარული,შენი სითბო,სიტყვები,რომლებიც მომცემენ ძალას და მაგრძნობინებენ რომ ერთადერთი ვარ ქვეყანაზე შენი ლამაზი,შენი საყვარელი,შენი ჭკვიანი გოგო...
რომ მარტოსაც შემიძლია ვიარო ამ ქვეყანაზე ძლიერად და შეუდრეკელად...
ასეა მამა ისევ ისე ვოცნებობ ალბად რადგან ამას გწერ მაგრამ შენი ძლიერი ხელი მჭირდება რომ გავაგრძელო გზა... არა ბავშვობის ნაოცნებარი არამედ სასტიკი ცხოვრების...

2009-06-28T09:47:00.000+04:00

არასოდეს არ ჩამოუშვა ცხვირი...

,,შენ''

...

2009-06-23T21:32:00.002+04:00

ლამაზო ფეხები მიადგი ერთმანეთს
კაბის ქვეშ გიყურებს მთელი დედამიწა,
გვირილა გაკოცებს,კანჭებზე ღმერთმანი
შეგრცხვება იცოდე და მე ვერ დაგიცავ
გულთან შეიბნიე ჩახსნილი ღილები,
ვერ ხედავ მთელი ცა მკერდში რომ ჩაგცქერის?
მზე სხივებს წაგატანს თუ გაგეღიმება
და გვიან მიხვდები ძვირფასო რაც გელის.
თმას ასე თამამად ნურასდროს გაიშლი
ნიავი აგირევს, ფიქრს აგიცანცარებს,
რა ვნებიანია თან ქარი მაისში?!
არ იცი,მაგრამ მე ხომ ვიცი რაც არის.
ეგ ყელი მაღალი,როგორმე დაფარე
იწვიმებს იცოდე და მაინც მოგიწევს,
თუ არ დამიჯერებ,წვეთს შემოგაპარებს,
მუცლამდე ჩაგიღვრის და გვერდში მოგიწვენს.
ვერავინ დაიცავს შენს უმანკოებას,
ცოტა მოერიდე ხალხსა და სამყაროს,
თორემ ჭორაობა დაიწყეს რტოებმა
"რა უბიწოებით გარყვნილი რამ ხარო.

გიორგი ზანგური

...

2009-06-23T21:18:00.002+04:00

სადმე მიპოვე შენს ოთახში
ჩუმად,ალერსით.
იქნებ კედელზე გაელვებად
გადავიარე.
იქნებ მთვარე ვარ
ვარსკვლავებში ამონალესი,
იქნებ ფანჯრიდან შემომძვრალი
სუსტი ნიავი.
კარგად მოძებნე ჩემი თავი
ყველა საგანში,
იქნებ სარკეში დამინახო,
იქნებ თაროზე
და კოცნის გემო მოგივიდეს,
იქნებ მადაში,
თვალებს ფერები გამოსტაცო
საავგაროზე.
მთელი წინა დღის ისტორიას
ყვება მაგიდა
გაშილი ფურცელზე გაფანტული
მშრალი ფრაზებით...
ნუთუ არ მეძებ? ჩემი პოვნა
იქნებ არ გინდა?
მაშინ კარებზე ურდულივით
ჩავირაზები
და არ გაგიშვებ არასოდეს
არცერთ სიზმარში
არცერთ ოცნებას არ დაგაცდი,
რომ იოცნებო.
რომ არ უყურო შენ ჩემს ცეკვას
დილით ცის მარში?
რომ არ მომძებნო?
არა ამას მე ვერ ავიტან.
გადააქოთე მთელი სახლი
მიპოვე სადმე,
იქნებ წამი ვარ
საათზე რომ უკვე გავიდა,
იქნებ სანთელი სადაცაა
რომ უნდა დადნეს.
სადმე მიპოვე სულერთია,
გინდაც უხეში,
ან იქნებ ლაქად ტანსაცმლისად
ამომიყვანო;
მერე ჩამისვი მომეფერე ნაზად უბეში,
იქნებ გაკოცო მოგეხვიო
და შეგიყვარო.

გიორგი ზანგური

რატომაც არა

2009-06-23T00:16:00.002+04:00

რატომაც არა, სიხარულო,
რატომაც არა,
ხშირ-ხშირად შევცვლი კალენდარზე
ათვლის წერტილებს:
დღეს_გამიღიმე,
ხვალ_უბრალო მაჩუქე კაბა,
ანდა, თოვლივით უცაბედად სტუმრად მეწვიე...
გადავაფარებ მაგიდაზე ფერად გობელენს,
არხევს დარაბებს ორპირების დაუდევრობა,
ჩამოსცვენიათ ჰორტენზიებს თეთრი ფურცლები,
როგორც ფიქრების სევდიანი, მძიმე მხედრობა...
ვარჩევ კაბისთვის ქალწულივით შემკრთალ საფირებს,
მარტივ სიხარულს ცხოვრებისთვის ვირჩევ მეგზურად,
ჰო, ამ ოთახის დრაპირებულ მყუდრო სამოთხეს
ნატურმორტივით შენი ყოფნაც მოუხდებოდა...

შენ გამიღიმე_სიხარულად რა ცოტა კმარა...

ქეთევანი

თუ მზეს გავყვებით

2009-06-23T00:16:00.000+04:00

თუ მზეს გავყვებით,
არასოდეს,
არასოდეს,
არასოდეს
არ დაღამდება,
არ მოვა მთვარე
ცივი ხელებით...

თუ მზეს გავყვებით
ოკეანეში დავანთებთ ხანძარს
მზისფერ
სიზმრებად...

თუ მზეს გავყვებით,
სულ რაღაც წამით
ვიქცევი მზედ და
მერე ისევ შენს თვალებში ჩავეშვები
უსაზღვრო ვნებად...

უსასრულოა ჩემი ოცნება,
ჩვენი სიცოცხლეც- ერთი დიდი, კაშკაშა დღე
არასოდეს,
არასოდეს,
არასოდეს
არ დასრულდება
თუ მზეს გავყვებით...

---
ჩავიქრე ცეცხლი თვალებში და გავყინე მზერა
როცა მიყურებ...
არა, არ მინდა შემიყვარდე....
შენს თვალებში
შენი ოცნების,
შენი ცეცხლის,
შენი მზის მჯერა...
მზეო,
მომხვიე ხელები და შორს წამიყვანე...
მე მინდა შენთან.
უსასრულოა ჩემი ოცნება...

თუ მზეს გავყვებით.....

დალილა

2009-06-22T11:17:00.001+04:00

ასე არასოდეს მდომებია დალევა,
გავგიჯდიი? თუ რა მჭირს?
მგონი :D
თან არა უბრალოდ დალევა,აი კარგად გემრიელად,გამოშტერებამდე,გაგიჟებამდე,გათიშვამდე.
სასაცილოა ძაან :D წარმოვიდგინე კიდეც მთვრალი როგორი ვიქნებოდი...
უფრო მეტი სიმხიარულე,უფრო მეტი ირონია და ცხოვრებაც მშვენიერია...
მთავარია მეორედ აღარ მომინდეს გამეორება
ერთხელ არა უშავს აიტანს კაცი
უკაცრავად ქალი :)

მცივა

2009-06-20T15:35:00.000+04:00

მცივა... არ გამათბოთ,არ შემიფაროთ, არ შემეხოთ, არ მითხრათ რომ დროებითია და მალე დათბება. უბრალოდ მაგრძნობინეთ რომ სიცივე კარგია, უმტკივნეულოა, ადვილია, სითბოს ვერ იტევს და ვერაფერს გრძნობს, არსად მიდის და არავის ელის, არც ეღიმება და არც ეტირება, არც სევდიანია და არც მხიარული,ისე არაფერია, არაფერია არაფრიდან...
მცივა

2009-06-20T13:40:00.003+04:00

მას მერე აღარ მინდა მოვისმინო რომ ლამაზი თვალები მაქვს...
იმიტომ რომ შენ გიყვარდა ეს თვალები ყველაზე მეტად.
როცა მოხვალ არა შენ არამედ ჩემი,არ მითხრა რომ ლამაზი თვალები მაქვს,
უბრალოდ შემიყვარე მე...
თვალებს დავხუჭავ და შევთბები

***

2009-06-17T15:00:00.003+04:00

რომელიღაც სართულზე ან ისე სადმე ცოტა ზემოთ...
ოთახი...
სულ სულ პატარა,მოცუცქნული...
თეთრი...
ნათელი...
ჩვენ ხომ ვეტევით,მთავარი ეს არის...
..........................................................
ტყეში სადღაც მიკარგული შენობა,სადაც მარტო კედლები შემორჩა...
მერე რა,ეს კედლებიც გვიფარავენ...
ფერადები...
ცისფერები...
სულ ახლად შეღებილები...
ცოტა დავისვარეთ...
გაგვეცინა...
ისე გავიხარეთ...
რა ბუნებრივია ჩვენი ერთად ყოფნა...
რა საოცარია ეს ფერები...

2009-06-11T11:57:00.001+04:00

მზე ხარ თუ
ჩემი...
სხივი გამჭოლი
თუ
მოფინება...?
ღამე ნათელი
თუ
მთვარის ფიქრი...
ადევნებული
თუ
ჩრდილი
ჩემი...
სიზმარი
ოცნება
მოლოდინი
ჩემი...
ხარ ჩემი...

2009-06-10T19:20:00.000+04:00

მომე ფერები
თუ მომეფერები...?
მოგეფერები
თუ მომე ფერები
მოსვლით მოუვლი
თუ მოვლით მოსული...
სიტყვა უთქმელი
თუ თქმა უსიტყვობით
მე შენი ჩემში
შენ ჩემი შენში...

* * *

2009-06-10T19:18:00.004+04:00

საოცარია
გესმის
ხვდები
ადამიანი ხარ
უფრო მეტიც
მეგობარი ხარ
უფრო მეტიც
ის გაოცება
უფრო მეტიც
როგორ მიხარია
როცა გხვდები...

ყველაფერს მივცემდი ქვეყანაზე...

2009-06-09T19:20:00.002+04:00

ეხლაც ვგრძნობ შენი კინის შეხებას ჩემს კანზე...
ძალიან მიჭირს ამ შეგრძნების გადმოცემა ასე უბრლო სიტყვებით,
ისეთ თბილი ისეთი ნაგრზნობი იყო...
ქვეყანაზე ყველაფერს მივცემდი რომ ისევ განმეცადა...
როგორ მკოცნიდი,
როგორ მეწებებოდი სულ სულ,
ჩემს ლოყას არ შორდებოდა შენი ლოყა...
როგორ ვთბებოდი შენით...
ამ შეგრძნებას რა დამავიწყებს ქვეყანაზე...

ანგელოზის სიზმრები...

2009-06-07T22:57:00.005+04:00

ჩემი პატარა ანგელოზი ნათლული,რომელიც ძალიან შორს არის ახლა ჩემგან...
მის ამ ქვეყნად მოვლინებაში რაღაც წვლილი მიმიძღვის და ეს მახარებს...
ალბად ამიტომაც გავხდი მისი ნათლია...:)
ამ დილით გამახსენდა და მომენატრა...
სულ რაღაც ერთ საათში დედამისი მირეკავს,მე გაოგნებული და გახარებული ვეუბენბი რომ ზუსტად ახლა ვფიქრობდი მათზე...
ყველაზე გასაკვირი ის არის რომ პატარა მაკოს დილით უთქვამს ჩემზე რაღაც ძალიან საინტერესო და დამაფიქრებელი,სიმართლე ვთქვა გავოგნდი საიდან ამ პატარას ასეთი აზრები?...:)
ასე მგონია მან ჩემი ბედნიერი მომავალი წუთები დაინახა... :)
პატარა ანგელოზის სიზმრებში...:)

განცდა...

2009-06-06T23:45:00.004+04:00

მომენატრები
როცა თავდები
მომე ფრიალი ქართა...
მომელანდები
იქ შესახვევში
ჩუმ მოლოდინის დარად...
შემომელევი
როცა მელევი
ცას ფირუზისფრად დაკრავს...
შემიყვარდები
როცა ვარდები
გულს ახლოს ცეცხლის ალად...

თეთრ ღრუბლებს შორის...

2009-06-06T01:07:00.002+04:00

თეთრ ღრუბლებს შორის მოჩანს ახლა ის ლამაზი დღეები მომავალი...
ოცნება უცბად გამოკვეთილი ცოტა ძნელად აღსაქმელი იქნებოდა...
ასე ნელა ისე თბილია ისე ნაგრძნობი...
პატარა ოთახი,
მაგიდაზე მიმოფანტული წიგნები,რვეულები,
არეული ლოგინი,
კედელის თაროებზე უამრავი შენი ნივთი...
კომპი სადაც მთელი შენი სამყარო თავსდება ახლა...
და ამ სივრცეში შემოჭრილი შენს გვერდით ვზივარ...
შენ გამიღე კარი და შემომიშვი...
სხვა ოთახებში უამრავი ხალხი დაფუსფუსებს და თან ინტერესით იყურებიან ჩვენსკენ.
სულაც არ ვფიქრობთ ამაზე,იმდენად კარგად ვგრძნობთ თავს ასე ესთმანეთს გვერდით.
სულ რაღაცაზე ვსაუბრობთ,სულ...
ბევრ სისულელესაც ვამბობთ,ხან ვკამათობთ,ხან ვაბრაზებთ ერთმანეთს,ხანაც უბრალოდ ჩუმად ვზივართ და ლოყა ლოყაზე მიდებული რაღაცას ვუყურებთ...
უსიტყვობის ჰარმონიული ბგერებით ვტკბებით...
ხან შენ შემოტრიალდები უცებ და მაკოცებ ხანაც მე...
მხოლოდ სიჩუმით,მშვიდი თვალებით ვეფერებით ერთმანეთის სულებს...

მე მეგულე...

2009-06-03T13:23:00.001+04:00

არა...
როგორც შენი
არა...
როგორც ჩემი
არა...
სიტყვებს შორის
არა...
სიზმრებს შორის
არა...
მთვარე ნამგლის
არა...
ქარი ქროლვის
არა...
ბინდის მოსვლა
არა...
ტოტებს ქსოვდა
.............................
მეგუგულე გონის
მე მეგულე შორის
შროშანების შრიალს
სუნთქვა შეერია...

2009-05-31T17:47:00.002+04:00

დღეები
დღეები
დაუსრულებელი
გადაბმული
..................
მომენატრე...
წუთები
წუთები
ერთმანეთს
აყოლილი
..................
განგიცადე...
წამები
წამები
შენსკენ მომავალი
გაანათე...
..................
გული
გული
ფეთქვით გადაღლილი
მოდი მალე...
..................

მოხვალ როცა ...

2009-05-30T12:21:00.004+04:00

მოხვალ როცა შეერევა წვიმა ქარს და მე შენ ფიქრებს...
მომიყვები ბევრ ამბავს,საინტერესოს და უინტერესოს მე კი ბევრს ვიცინებ...
მერე შენი ლამაზი თლილი თითებით ლოყაზე მომეფერები და მეტყვი როგორი საყვარელი ვარ მაშინაც როცა არ ვლაპარაკობ და გისმენ...
_კი ეგ ამბავი მეც მომისმენია სადღაც ოღონდ მაშინ ასეთი საინტერესო არ მეჩვენა...
_ეს იმიტომ რომ მე გადმოგეცი ასე... ისე დიდი არაფერი,
_ისე ცოტა თავბრუ მეხვევა,ალბად ბევრი დავლიე,
_არა მგონია,ჩემი საუბარი გაგაბრუებდა:)
_აბა მომიყევი რა გააკეთე დღეს ახალი?
_ახალი არაფერი,მგონი ეხლა გავაკეთებ...
_და პირველად მე მაჩვენებ...
_ვითომ რატომ?
_ისე... მე მინდა შენს მერე შევიგრძნო სანამ სხვა შეეხება...
_ისევე როგორ მე არაა...
_და რა თქმა უნდა...
_უიი... წვიმა წამოვიდა...რა ლამაზია არა წვიმა ამ დროს...
_გინდა გავიდეთ და ვიცეკვოთ?...
_დარწმუნებული ხაარ? :)
_სავსებით... :)თუმცა რომ გაცივდე... ანდა არაფერია,ისევ მე მოგარჩენ...
_თუ გავცივდები მადლობა წვიმას?
_მე მადლობა რომ წვიმაში აგაცეკვე,
_ავიღეთ სტარტი?
_მოიცადე,უფრო კარგად დაუშვებს ეხლა და გავედიით...
_მე უკვე მოგასწარიიიი..... დამეწიეეე.... :) :)
............................................................
მერე იყო ცეკვა წვიმაში...
ცისარტყელა...
რომლის ქვეშ გავძვერით ბევრი წვალებით და მგონი სურვილის ჩაფიქრებაც კი დაგვავაიწყდა,
და რა დროს ეგ იყო ისე ვიხალისეთ...
მან ხომ უჩვენოდ იცის ჩვენი ერთად ყოფნის ფერები...

2009-05-30T02:12:00.000+04:00

შენ წარსული ხარ ის კი მომავალი...
გთხოვ თუ არ აპირებ მოსვლას ნუ მაწვალებ,
ნუ ნუ მენახები ასე ხშირად...
ნუ ნუ მელაპარაკები...
ნუ ნუ ფიქრობ...
დაივიწყე...
.........................................
გუშინაც ასე იყო ჩვენს შორის ჩადექი...
მომეშვი გთხოვ...
ის მოვიდა ჩემი...
როცა შენთვის არ ვიბრძოლე მაშინ დაგკარგე...
ეხლა კი ის მოვიდა...
მას არ გავუშვებ...
შენ შენ ხარ ის კი ჩემი...
შენ ხომ წარსული ხარ ის კი მომავალი...
მოუშვი გთხოვ...

მოდიოდე...

2009-05-29T17:39:00.004+04:00

მინდა ვიცოდე
ჩემს ფიქრებს ეხები?...
თუ მოაქვს შენამდე
განცდილი
გავლილი...
მინდა რომ გიგრძნო
შეგიცნო
გათბე...
მინდა შეგეხო
შენს თვალებს ვენდე...
კანზე
თითებზე
მხარზე
.............................
მენდე...

მოდიოდე...

2009-05-27T23:00:00.003+04:00

მჯეროდა
გელოდი...
გეძახდი
გამოდი...
მოვიდა
სიცივე
ღიმილი
უხეში...
.........................
გაიცრიცა
უშენოდ
ვარდისფერი
ფიფქები
მე ისევ დაგიცდი
ოღონდ ვიცოდე
განმიცდიი?...
........................

2009-05-27T17:30:00.000+04:00

შენ აღარ გახსოვს...
ფიქრებით შორს ხარ...
ჩემგანაც შორს ხარ და მაგონდები....
დილით ადრე ჯერ შენ მოდიხარ და მერე სხვა ყვეალფერი...
რატომ...? რატომ მახსენებ თავს...?
მე ხომ არ ვფიქრობ შენზე,ან არ მინდა რომ ვიფიქრო,მაგრამ დილით მაინც მოდიხარ და ის სტრიქონები მახსენდება რომლებიც დავიწყებული მეგონა...
თურმე დარჩენილა აქ სადღაც ჩემში და ახლა როცა არ ხარ მოდის...
მაიც მოდის...
დაუკითხავად...

2009-05-26T22:09:00.003+04:00

მაშინ გადავწყვიტე ცრემლი გამქრალიყო და აღარასდროს მოსულიყო შენით...
გღეს როცა შემთხვევით გადამეყარე,გულში ტკივილმა გაიელვა და მივხვდი აი ეხლა,ეხლა გადმოხეთქავს ჩემს ლამაზ თვალებს...
იცი რამდენი ძალა დამჭირდა რომ არ მოსულიყო და მომდევნო წამები იმისთვის რომ თვალს არ მოშორებოდა...
წამები შევძელი,მეტი ვერა...
ჩემს თავს ვუღალატე...

ამაზე უკეთ ვერ ვიტყვი სათქმელს

2009-05-26T22:07:00.001+04:00

ჩემო კარგო ქვეყანა რაზედ მოგიწყენია
აწმყო თუ არა გწყალობს მომავალი შენია...

2009-05-25T03:45:00.002+04:00

გენდე გენდე გენდე
შენი გულის მემდე
სმენა,სიტყვა,ფრენა,
სულის ნაზი ენა...
დამიგულე შენში
შეგეშინდა ჩემში
გაიფანტა მტვერში
სიყვარული
შენი
......................
მე შენამდე ასე
არ მივლია ცამდე...

2009-05-24T09:57:00.001+04:00

გთხოვ არ გინდა,ნუ ნუ მახსენებ...
მტკივა...
აღარეფერია...
არ არსებულია...
ან ისე გაქრა...
იქნებ არც ყოფილა და გამოვიგონე...
.........................................

სავსე მთვარე და
ლურჯი ღრუბლები
ჩემი ღიმილი
შენი სიზმრები...
მზე მოსეირნე
წვიმაც ფერების...
ჩემი და შენი
განაფერები...
გამოვიგონე?
რაღაც ვერ მჯერა...
.......................
ანდა სიზმრებში
გამოგედევნე
მერე გენდე და
ფერიც დაკარგე
ცისარტყელა
ვერ გამიფერადე...
....................................

უბრალოდ არაფერი ან ყველაფერი...

2009-05-23T20:05:00.001+04:00

მოკლედ აქ რაც გინდათ დაწერეთ უბრალოდ,რა თემაზეც გსურთ,ან იქნებ კითხვები გაქვთ რამე...:)
ან არაფერი გინდათ,ეგეც შეიძლება დაწეროთ :)

2009-05-22T16:55:00.006+04:00

არასდროს მყვარებია წვიმა,თან ასეთი მძიმე...
სოფელში,ზაფხულში,შხაპუნა წვიმას ვეფერებოდი,მზის სხივებთან ერთად რომ მოდიოდა ციდან...
ეხლა ვხედავ რომ ცა მოიღუშა ნაცრისფრად, გრუხუნებს და ემზადება რომ განთავისუფლდეს დაგროვილი ცრემლებისგან...
ალბად წამოვა და თანაც ბევრი...
მიყვარს ასეთი წვიმა,ან ეხლა შემიყვარდა...

2009-05-22T00:36:00.003+04:00

ბგერები
ურითმო
ხმაური
სიჩუმე
ჩანჩქერი
მდუმარე
გაფრენა
დაშვება
ღრუბელი
თბილი და
წამები...
წვეთებად
მოგონებული...

2009-05-21T23:55:00.005+04:00

ის ერთი ფიქრი
და ბევრი წამი,
ჩვენი სამყაროს
ფარული ლამბი...
შეხება სრული
მიზანი რთული
გამოგონება ცივი
და სხვისი...
გაოცებული მზერა...
დაბნეული თვალები...
შენგან ამოუცნობი
წვიმიანად წავედი...
გულის სიმი გამჭოლი
მაპატიე...

2009-05-20T00:18:00.003+04:00

როცა ძალიან ციოდა და ხელები გაყინული ჰქონდა,მივედი რომ გამეთბო.ვეფერებოდი,თუმცა არ გამომივიდა...
იმ დღეს მეც შემცივდა ღამე ძილში და მოვიდა,მოვიდა რომ სითბო მოეცა,მეფერა ბევრი მეფერა მაგრამ ვერ გამათბო და წავიდა...
მე რომ გამეთბო მაშინ,როცა ასე ჭირდებოდა,ვიცი მეც გავთბებოდი იმ ღამეს...

2009-05-19T17:22:00.005+04:00

ხომ გეუბნებოდი მეშინია არ გავცივდეთქო...
ვგრძნობდი რომ ახლოვდებოდა ამის საშიშროება თუ პირიქით არც ვიცი რა დავარქვა...
კიდევ მქონდა რაღაც რასაც შეეძლო ავერიდებინე,მაგრამ არაა... როდესმე ხომ უნდა მომხდარიყო,ეს როდესმეც დადგა და ვერაფერს ვგრძნობ საერთოდ ვერაფერს...
ძალიან მაინტერესებს ეს დროებითი იქნება თუ გაგრძელდება...
თუ დროებითი იქნება არ ვიცი მერე რა მოხდება... თუ გაგრძელდება ისიც არ ვიცი საერთოდ როგორი იქნება და მე რა ვიქნები მასში... საინტერესოა ეს ყველაფერი და თანაც უცნაური... მაგრამ ეხლა კარგად ვარ აქ... ნაკლებად განვიცდი...

2009-05-16T15:02:00.001+04:00

შოროდან?
შიშიდან...
შენიდან
ჩემამდე...
ბილიკი
მწვანე
და
.................
შენიდან
ჩემამდე...
სითბო და
სიცივე...
კოცნა და
გაქცევა...
.................
გენდობი
მჯეროდეს?
ფიქრებში...
მელოდი?
ნაბიჯი
ერთი
და...
მე კიდევ
განგიცდი...
მითხარი
ისა ვარ?
თუ არა
რისა ვარ...
................
მოეშვი
მარტივად...
სულს
სუნთქვა მიეცი...

2009-05-14T12:24:00.006+04:00

მცივა...
მეშინია
მცივა...
მოლოდინი
მცივა...
სიხარული
მცივა...
გაღიმება
მცივა...
მოფერება
მცივა...
მონატრება
მცივა...
მეშორება
მცივა...
...............
შეენ?
მიდი
ხოო?
ხოო...
გაბედე
მზე...

2009-05-14T11:37:00.002+04:00

ფერი
მთელი
ცხოვრების
ფიქრი
შენი ოცნების
ყვავილების
ველი
და
მე
შენი
მოფერების...
......................
შიში
ასჯერ ათასის?
არა
ერთხელ
აღმართის
უნაზესი
სურნელის
მხოლოდ
ერთხელ ათასში...
ლიილია
ლილია
განა ასე ხშირია...?

2009-05-12T15:11:00.000+04:00

მონატრება
გულის გავლით
ფიქრი
როდის?
მოდი...