30 August 2009

ზღვისფერი გაქვს თვალები ...


ზღვისფერი გაქვს თვალები და, თავათ ჰგავხარ ზღვას,
თუ არ შეგებრალები და, მითხოვდები სხვას,
მივატოვებ გაზაფხულზე თესვასა და ხვნას,
გადავლხავ ადიდებულ ჭოროხსა და მტკვარს,
ცეცხლს გავატან შენს სამყოფელს, შენს სიყვარულს ქარს,
და მოგკილავ მოღალატევ, მაგ ნაფერებ ქმარს...
ზღვისფერი გაქვს თვალები, და თავად ჰგავხარ ზღვას.


კონსტანტინე გამსახურდია

ისლის სახლი

ისლის სახლი, ისლის სახლი!
ქარი!
ქარი!
ქარი!
შენ მაჩვენე მზის სიახლე
და ზღაპრების მხარე.

მე
ზღვის ნისლებს გადავყევი და მთებს მივეფარე,
ვეღარ ვნახე შენი სახე, ვეღარ მოგისწარი.
ისლის სახლი, ისლის სახლი!
ქარი!
ქარი!
ქარი!

ჩემი სისხლი შენსკენ იწევს, ჩემი სისხლი ჩქარი.
ისლის სახლი, ისლის სახლი!
ქარი!
ქარი!
ქარი!


კონსტანტინე გამსახურდია

უძრაობა ქალაქში



უძრაობა ქალაქში, უძრაობა სრულიად... 
ირგვლივ ყველას თვალები გახდომია უაზრო, 
იქნებ მე ამ წვიმაში გზა რომ დანისლულია, 
შენი ნახვა მოვასწრო, შენი კოცნა მოვასწრო! 
მთელი ჩემი სხეული სველი სინანულია, 
მინდა თვალზე ცრემლიბის, ალუბლების დაკრეფა; 
და ღრუბლებიც გარშემო მერცხლები რომ უვლიან, 
შემი ქარით გაქრება, შენი სუნთქვით გაქრება! 
მარტოობა ოთახში, მარტოობა რთულია! 
რაღაც ნისლისმაგვარი შემოიჭრა ფანჯრიდან, 
რომ არ გამომეღწია შენი სიყვარულიდან, 
ეგ თვალები დამჭრიდა, ეგ ღიმილი დამჭრიდა! 
უთქმელი განშორება ჩემთვის არაფერია, 
შენ ხომ ზღვაში დაკარგულ მარგალიტის ფასი ხარ! 
მიწას ორსულობისგან მთები გამობერვია, 
იცი რა ლამაზი ხარ? იცი რა ლამაზი ხარ? 
ლამპიონი ჩემსავით, მასაც მოუწყენია, 
თავდახრილი გაჰყურებს ქუჩას მთვრალი ლოთივით; 
ჩამქრალია იმედი, მისი ნატვრა ნათურა, 
შენი ცა მოლოდინით, შენი ზღვა მოლოდინით! 
მთვარე თითქოს ჯალათის ალესილი ცულია, 
თავი მოჭრეს ქალაქს და მზე გაგორდა აისის... 
კარგო ისე მიყვარხარ, კოცნა ისე მწყურია! 
მაგ ტუჩებმა რა იცის, მაგ თვალებმა რა იცის?! 
უძრაობა ქალაქში, უძრაობა სრულიად... 
ირგვლივ ყველას თვალები გახდომია უაზრო, 
იქნებ მე ამ წვიმაში გზა რომ დანისლულია, 
შენი ნახვა მოვასწრო, შენი ნახვა მოვასწრო! 
შენი ნახვა მოვასწრო, შენი ნახვა მოვასწრო! 
დუდუნ-დუდუნ, დუდუნ-დუდუნ დუდუნით 
შენს ფიქრებში გავაბოლე თუთუნი! 
ნუგეშ-ნუგეშ, ნუგეშ-ნუგეშ ნუგეში 
კვამლი იდგა მატარებლის კუპეში! 
რადგან-რადგან, რადგან-რადგან რადგანაც 
შორს წახვედი ჩემგანაც და მათგანაც, 
ჩქარი-ჩქარი, ჩქარი-ჩქარი ჩქარია 
ამ სულსწრაფი ვაგონების არია!...


გიორგი ზანგური

22 August 2009

იქ და აქ


საოცარი დუმილი

დუმილშიაც მუსიკა

უცნაური სხივებით

უცნაურად გაწვიმდა

არაფერი არ მესმის

არაფერში არ ჩანხარ

უცებ შენი ხმა და

უცებ ისე ნათდება

სადღაც შორით მოსული

შორიდანვე შენს იქით

მოლოდინი საოცრად

ჩვენს ფიქრებში დაცურავს

მხოლოდ მინდა რომ იყო

იქ, იქიდან, იქ მსვლელი

აქ არასდროს,აქ არ ხარ

სინამდვილე არ  არ არ

მელოდიის დუმილში 

მე და შენ

და ნატვრები

ღრუბელს მოფერებით

და

იქ და აქ 

ან აქ და იქ... 

21 August 2009

Зимняя ночь


  Зимняя ночь


Мело, мело по всей земле
Во все пределы.
Свеча горела на столе,
Свеча горела.

Как летом роем мошкара
Летит на пламя,
Слетались хлопья со двора
К оконной раме.

Метель лепила на стекле
Кружки и стрелы.
Свеча горела на столе,
Свеча горела.

На озаренный потолок
Ложились тени,
Скрещенья рук, скрещенья ног,
Судьбы скрещенья.
И падали два башмачка
Со стуком на пол.
И воск слезами с ночника
На платье капал.
И все терялось в снежной мгле
Седой и белой.
Свеча горела на столе,
Свеча горела.
На свечку дуло из угла,
И жар соблазна
Вздымал, как ангел, два крыла
Крестообразно.
Мело весь месяц в феврале,
И то и дело
Свеча горела на столе,
Свеча горела.

Борис Пастернак



19 August 2009

მიგონებ


მიგონებ

ფიქრებად იღვრები

ვერასდროს

ვერაფერს მიხვდები

ფოთლები

შემოდგომას ელიან

სულში კი ბობოქრობს მაისი

სიტყვები....

რამდენი სიტყვები

ქარს ფრენით მიჰქონდა

გაგძარცვა

მოცემულ ბგერებში

ვერ ჯდები

აკორდებს

ვერ მიწყობ, მოეშვი...

გგონია მახსოვხარ?

სულ ცოტა...

...

შენ არ ხარ ის

ჩემი აპრილი

14 August 2009

იმ დრომდე... Home sweet sweet home...





მითქვამს ოდესმე რომ ყველგან წავიდოდი სადაც დამხვდებოდი...

ყველგან წავიდოდი ოღონდ გვქონდეს ის რაც გვინდა,ის რაც ჩვენია მხოლოდ ჩვენი...

აი იქ მთაში სადაც მყინვარს ვუახლოვდებით...

ტყეში შორს შორს იქ სადაც მხოლოდ წკრიალა წყაროები გადმოედინება...

ჩვენი სახლი ტბის პირას

ხის სახლი ჩვენი სახლი

პატარა და მყუდრო

იქ სადაც ყველაფერი ჩვენია

სულები

ფოტოები

ნახატები

ნაწერები

ჯამები

თეფშები

ბუხარი

სადილი

სიტყვები

შვილები

დილა

მზე

ღამე

ვარსკვლავები

...................................................

დაგელოდები

იქ

იმ დრომდე

როცა შეძლებ მოსვლას...

13 August 2009

*


ხო რა მინდოდა მეთქვა (thinking) ხდება ჩემს თავს რაღაც,აშკარად და ცნობიერად თუმცა ჯერ კიდევ ისეთი პერიოდი მაქვს გარდატეხის,თუ გარდამავალი,ნუ მოკლედ რასაც ეძახიან :) სასიამოვნოა ამის შეგრძნება როცა გრძნობ ზრდას,შეცნობას რაღაც ახლის,შენი თავის,სხვების. ჩატეხილი ხიდი და მერე ამ ხიდის თავიდან აშენება მტკივნეული პროცესია და არც ისე ადვილი თუმცა მგონია როცა რაღაც ტყდება იქ ყოველთვის ახალი შენდება,მთავარია ეს შენება იყოს ნაყოფიერი,შეცნობილი,გააზრებული და ღრმა...

    ვიცი როცა ცხოვრება გიყვარს მასაც უყვარხარ,როცა სუნთქავ ღრმად გრძნობ მას.მშვენიერი ხარ წამო ყოველო რომელიც მაცოცხლებ,მაღიმებ და ბედნიერების შეგრძნებას მანიჭებ...

08 August 2009

ნეტავ...


გათენებამდე

რამდენი ნაბიჯი

რამდენი მოსვლა

რამდენი სიტყვა

დაგვრჩენია ნეტავ...

გაღიმებამდე

რამდენი გზა

რამდენი მთვარე

რამდენი  თოვა

 ნეტავ...

მზემდე

რამდენი პლანეტა

რამდენი ვარსკვლავი

რამდენი ღრუბელი

ნეტავ...

ჩვენს სახლამდე

რამდენი საათი

რამდენი თვე

რამდენი წელი

დაგვრჩენია ნეტავ...

ნეტავ...

06 August 2009

ისე...



მენატრები
ისე...

ისევ გულით
ისე...

მოდიხარ და
ისე

მე მეხები
ისევ...

მეფიქრები 
ისე

მე...
შენ...

ისევ 
ისე...

03 August 2009

ვერასოდეს მნახავ


ისევ ისე დაქრის

ქარი ხეებს შორის,

ნაფეხურებს აწვიმს,

წარუშლელი კვალი.

ისევ ისე, ისე,

როგორც სიზმარეთის

გზა და ღამე, ასე...

წამი, წუთი, არც ის...

გადის,მიდის,ჩადის,

არც ის, მისი, თუ სხვის?

ვერფერი ართობს,

ვეღარაფრით შველის.

მიდის, მოდის,

დღოს კი ვერ ცვლის...

გაღიმების შუქი

ჩემი ანარეკლის...

არც მე, არც ის, არც ჩვენ,

შორი გზა და ნისლი...

ფიქრი, ფერი, ფონი,

გაფიქრებად არც ღირს

ვერასოდეს მნახავ

არასოდეს გელი

................................................