22 August 2009

იქ და აქ


საოცარი დუმილი

დუმილშიაც მუსიკა

უცნაური სხივებით

უცნაურად გაწვიმდა

არაფერი არ მესმის

არაფერში არ ჩანხარ

უცებ შენი ხმა და

უცებ ისე ნათდება

სადღაც შორით მოსული

შორიდანვე შენს იქით

მოლოდინი საოცრად

ჩვენს ფიქრებში დაცურავს

მხოლოდ მინდა რომ იყო

იქ, იქიდან, იქ მსვლელი

აქ არასდროს,აქ არ ხარ

სინამდვილე არ  არ არ

მელოდიის დუმილში 

მე და შენ

და ნატვრები

ღრუბელს მოფერებით

და

იქ და აქ 

ან აქ და იქ... 

2 comments:

  1. მიყვარს ადამიანებს რითმები რომ არ ელევათ, ერთხელ გადავწევიტე ლექსი რომ დამეწერა ჩემს ბიძაშვილს მივუძღვენი აბიტურიენტი იყო იმ წელს, ერთელ სამმა გოგომ დავწერეთ ერთი სტროფი, თითო ტაეპი ვთქვით თითომ და რაღაც შეკოწიწდა, ერთხელაც ბლოგზე ვიმაიმუნე, ხოოოდა აქ დამთავრდა ყველაფერი, რითმიანი სიტყვები გამომელია :D :D :D :D :*

    ReplyDelete
  2. :) როგორც ეხლა მახსენდება ჩემი პირველი ლექსი მეც ასე დავწერე,ზაფხულში სურამში,ოთხმა ადამიანმა ერთად.თითო სტრიქონს ვწრდით და საბოლოოდ ძაან სასაცილო გამოდიოდა...:):):*:*

    ReplyDelete

Are you sure? :)